Birazcıkta düz yazı..

Uzun uzun dolaştıktan sonra sayfalar arasında vurucu birşeyler bulamamanın yorgunluğuyla aldım kalemi kağıdı elime vurucu bir yazı yazayım dedim.Kalpten vurmayan hiçbirşey beni etkilemiyor artık.Öyle keskin,öyle sert indirmeliki darbeyi kalbim yerinden çıksın.Bu şuna benziyor sanırım giderek hissizleşen bir organa ne kadar sert vurulsada acıyı hissetmez ya öyle işte.

Durun!Kalbim henüz ölmedi!Dedim ya sert bir vuruş onu canladırabiliyor bazen.Vurucu bir yazı olsun,hemen belaltı anlamayın.Kalpten,duygulardan falan bahsediyoruz.Öyle ya şu zamanda sevgi çok değerli,eskisinden daha fazla para ediyor!

İki ucu keskin bir mızrak var,hepimizi delik deşik eden.Mızrakların ruhu olmuyormuş bende dün öğrendim.Ruhu olsa acırdı.Hem ne bilir düşünmesini?

Şimdi tamda şuan buldum.Çoğu zaman olduğu gibi.Ürküten melodilere bıraktım kalbimi.Acıya mübtelayım,biliyorum.Acıyı oluşturuyorum,biliyorum.-şu baş belası baş ağrım dahil değil-

Bahsetmem gerekiyor ki çoğumuz acılarımızı kendimiz oluşturuyoruz.Çevresel faktörlerden etkilenebiliriz.hayat şartları buna dahildir fakat en çok içte,derinde,daha içerde acıları vareden biziz.Biziz,bizi üzen.Çözümünü bana sormayın,bilsem yazmaz,uygulardım.

Bana melankolik falan demeyin,gücenirim ha!Eskisi kadar alıngan değilim gerçi,büyüdükçe bedenim,ruhumda,zihnimde gelişti.Kalbim yetişti,hızla büyüdü.

Eh be kardeşim hep mi acı var? Mutluluktan bahset ya da acının zıttı tatlıdan.Olmadı demi manaları karıştırdık.Gelin biraz daha düşünelim o zaman.

Ha buldum!Acının zıttı haz mı olabilir acaba?Yani acı çekmiyorsak,haz alıyor,sevinç duyuyoruz.Bu da mutluluğa mı götürüyor acaba?

Geldik davanın büyüğüne.Amanda hanimiş benim küçük,tatlı mutluluğum?Benim hüzün örtüsü giymiş,siyahta pek yakışmış mutluluğum.

Amacım yön vermek değil,kavramlarla aram kötüdür.Ne yapmaya çalışıyorum acaba?

Gerçek yazıyorum.Gerçeği.Ama çoğunlukla kendi gerçeklerim.Belki sizde birşeyler bulabilirsiniz.

Aman dikkat!Herzaman değil.Sürekli depresif olur mu insan yahu?

Olmaz.

 İyisi uyumak,iyisimi uyumak al bana biraz.Yalnız uyumak isim fiilini,gerçekten fiil haline getirebilmem için,biraz gözlerin,biraz ellerin,bi öpüş,bi gülüş,biraz sen lazım bana!

                  Vur Emri

Kaybolup gidiyorum farkediliyor

Hep birlikteyken birden

Hiç oluyorum görülmüyor

İçimde yitirdiklerim

Dışımda olanlar

Bitişlerim sürgünlere gebe

Salıyor beni yalnızlıklara

Ben istiyorum ve ben yapıyorum

Kimsede değil,kimseden değil

Nedendir uzun zamandır

İçim ağlıyor farkediyorum

Şöyle bir dinginlik

Bir,eskilerin özlemi

Kokuyor duyuyorum

Birini özlüyorum

Sonsuz kokusuyla

Yanarcasına anıyorum

Sonsuz sesiyle bana

Tebessüm edercesine,beni

Ağlatıyor yine içimden

Sen sarmışsan etrafı

Söyle ben sendeyken ve sen

Böylesine bende

Nasıl olur ayrılmalar

Onu yazmayın,baş köşeye

Koymayın.Ayrılığı.

Sendendir hep hüzne doğuşum

-Beni hüzne doğurmuş anam-

Öyleyse sevince öldür beni

Sevince ,öldür beni

Anlaşıldı

Tek sen sensin örten

Üstüme baharını,kışını,yazını

Sensin döken ve dökülen

Bu hisleri ben bir sana yazdım ha

Bir sana yazdım ilkin

Koşan atları,rüzgarı savuranları

Elinde bir silahın olmalı şimdi

Yaralama ! Öldür !

Nefes verme!

Kes nefesimi!

Hiç dert etme kendine

Yarın yine basar karanlıklar

Aydınlığı...-senden kara aydınlık görmedi-

Herkese en içten selamlarımı iletirim.Yazdıklarım değerse okumaya,bi deneyin derim..

Benim gördüklerimi sende görseydin

Bilmem böyle söylermiydin

Akışını gördüm göz göz

Ve havaya karışışını ilik ilik

Atın bunu içeri ulan !

Bir ses garip içerden

Miktarı belli olmayan bir acıyı

Hüzne katık etmiştik bir zaman

Yine durduk sıcak sansınlar diye

Soğuk güldüğümüzü gizledik

Ve sen o ayazda kıpkırmızı olmuş

Yüzünü getirdin sundun

Bir milyar yıl öncesinden geliyormuşcasına

Aşk demeliyim burada söylemeliyim

Ve sen o billur beni mahveden

Özünü götürdün kandın

Elim donmuşsa yüzüm üşüyordur

Kulaklarım kesilmiş buzdan keskin

Ve sen o göllerce mavileşmiş

Gözlerini aldın sapladın........

Şimdi ağrıyan yanlarını bir bir koy önüne

Benki sana masal anlatmadım

Yorgun kalbimi saklamadım

Şimdi tut kalbimi koy avcunun içine

Şimdi gönlüme çizdiğin sevdanın şekilleri

Ve onların içimde devrilip sönüşümleri

Keyfiyle yaşayamadım ardınca gelişleri

Şimdi tut kalbimi sık avcunun içinde

Şimdi kanayan yanlarını ört elinle

Benki sana hiç yaklaşamadım

Dirilirken ölüler sabah vaktinde

Şimdi tut kalbimi

Yeterki tut kalbimi

Koy avcunun içine ve sık iyice..

Sen bembeyaz bir yağmur altında

Çırılçıplak bembeyazsın,yürüyorsun

Sen içime siyahlar katarkende beyazsın

Şimdi sen ipeksi teninle ipekten elbiseler içinde

Ruhumu ezerek yürüyorsun,mağrur

Senin bir alnı okşayışına heleki benim

Hiç şahit olmadım hep sana hep senden

Bulunamayan ve bilinemeyen senden

Bahsettim durdum renksiz ve kokusuz

Zihnimde şekillere yer yok

İzleri sırayla azami dikkatle siliyorum

Sen yürüyorsun ben izliyorum

Anı kaydetmiyorum defterime not düşmedim

Kalanlara gidenlere mevcut yalnızlığımın

O asil mimarlarına senide anlatmışlığım vardı

Hani bir masada oturuşun var senin

Ve masadan kalkışın

Hep biryerlere önemli birşeyler yapmaya

Gider gibisin ya dön!

Arada bir dön ve bak

Gittiğin yerlerde değil hep önemli şeyler

Geçen gün masada nazlı bakışından bir parça unuttun

Ses etmedim değerliydi bana

Niye acıları bırakıyorsun bana

Niye sadece bakış ki benden uzak

Bu bir kırık aşk hikayesi hiç değil

Seni aramaya ve duymaya kalbinin atışını

Yaslamaya kalbimi kalbine

Ah!Ne çok isterdim

Basitleştim

Beni ne basitleştirdi?

An'a sarılırdım önceden

Yoksa gördüğüm boşluklar

Dolmayan ve eksiklikler herşeyde

Tamam olmamış hep bir tarafından bırakılmış

Şeyler mi beni yok ediyor?

Siliniyorum.Hissediyorum ve yazıkki

Yeniliyorum

Can olmadı

Nefesin,sesin..

Demin otururken bir haber geldi

Öyle siyah -bu haber mühim değil-

Gövdemin yarısı yok oldu

Tamamen bitmedim

Öfke mi hüzün mü

Yanılsamalarım yine yanılmadı

Yanıldığım gerçeği öyle yalındı

Kalpten bahsetme bana duygular

Öylesine harap ki ben eridiğimide

Gördüm sanki sıcacık bir muhallebinin

İçinde eriyordum vanilyaya karıştım

Ve yalvardım tek yalvarılacağa

Duysun ne olur artık çünkü gözyaşlarım

Öyle boğazıma indiki

Ağlayamıyorum

Bütün olanlar bütün bunlar şunlar

Gelen bütün bütün üstüme

Şimdi yıkılsın

Devrilirken üstüme direnmeyeceğim

Oysa dayan demiştin sonsuza dek

Kapalı kalmaz bir yol-benimki kaldı-

Mesela ben hiç kendime elma soymadım

Ama kendim için ve birçok başka kişi için

Çok sigara yaktım

Ben sanırm kendime hiç portakalda soymadım

Bunu şimdi hatırladım ben kendime iyi davranmadım

Herşeyi toplamak mümkün olsaydı

Sonsuz artı sonsuz sayının toplamı kaç ederdi?

Matematikten anlamam zaten

Belkide bundan toplayamadım

Ama bölmeye gelince iyiyim

Çok böldüm mesela kendimi

Bölünce toplamak zor oluyor

Bir şehri içine alan ve bir şehirde

Bulunmamış yerleri bulan

Hiçbir gezgine rastlamadım

Mekanları üst üste kurmayı

İlk kim düşündü?

Acelesi yok çıkarım

Biraz sonra kuytu köşeleri

Yarmaya ve dağıtmaya ansızın

Kuru kupkuru erimiş fakat

Nazlı bakışınla sen ezme kalbimi

Kalıp çarpan bu içimi

Çırpan sadelik

Hiç olmamış pek büyük

Hem oraya yürümeye on adım

Geri dön yine gidersin

Anlamayışına bir tutam

Tuz döksem parmaklarım

Yanarsa bir şeker kristalinden

Onu soğutabilirim

Ben şimdi çıkarım olmadı

Tutarım beynimi ve kırk adım

Yürürüm

Ta ki bulutlar geri dönsün

Mızrağını sağlam

At iyi geçsin

İyi geçmiyor çünkü

Başka türlü böyle

Etrafı gözle bak ki

Kimsecikler tanıdık olmamıştır

Ben şimdi çıkarım

Olur

Yola yüreğimi serpeceğim

Yüreğimi yola dökme sırası

Ne olur an çağlarken

Şu vakit,vakit değil

Sağ elini sol elinin avucuna

Vur yankı yapsın soğuk

Zaten almalı ve götürmeli

Ben şimdi

Çıktım kar yüreğini

Sende biraz sevinçle ve

Durma içine ağla

Altın tabağın ki göz

Ve senin yaşların

Hiç ama hiç donmaz

Ve erimek vakti bana

Beni uyarın!

Beni doğurun

Bir iklim sabahında

Kışlada öğütün içim kalmasın

Yayvan ve atlı

Pek kahraman

Koşuyor ilkin büyümüş gibi

Sarı benzime ihtiyatı- tedbir

Koyun çay çay üstüne

Vah eksik pencere açmış

Eyvah cayır cayır

Misl-i ahenk tutmuş

Ciğerlerimin gözleri odaysa

İçine dolan sendir

Koyu badem rengi

Özürler biriktirilmişti

Çokça harcamaya kıydık

Şuan mezardadır en son beklediğimiz

Kalbinle uzun uzadıya

Mahşere kaldı desene

Şöyle bir kalıp içinde

Durmak bir eylemse

Ve beklemek o zor fiil

Acıyı biz

Kavram haritasının başına

Tam başına

Yazmalıyız.....

Hadi dök içini mermerlere

Simsiyah boyamıştım bir anda

Şehrin adımlarına geç kalan

Miras aldığım koşuşturmalara

Tipi bulandırırken bakışlara

Bir dem kat çayıma sert olsun

Öyle geri gider ya ayakların

Dönmeye ..

Yasak bir bakışa denk geldim

Bu sabah

Ve içime erittim bir damla külü

Yaşamalara,yaşamların izlerini

Dakik ve sakin

Ekledim.Bağırtılar

İçimden gelen susmayan

Sebepler halkaysa şu en

Boynuma dolananları

Böyle bir buhranı alnıma

Kendim

Ama ne yaman ne çözülmez

Çizdim.

Aylar şuan geçse

Derdime su dökülürdü

Öyle ya

Çiçeklere su ver kurumasın

Derdime pınar ol ki

Çağlasın.Büyüyen otlar

Kaplar aydınlığımı

Şimdi bir karanlık içinde

Bir nehrin karşıya geçilmeksiz

Kıyısındayım.

Ağaçlar dallarını suya istemsiz değdiriyor

Oturuyorum kıyısında dedim ya

Karşıya geçilmiyor

Yinede satır aralarını okuyorum

Sana dair ne varsa içimde büyüttüğüm

Tekrar ve tekrar

İnandırıyorum kendimi

Aşk bu olsa ?

Gerek diyorum!

Yine büyütüyorum seni içimde..

Dostum diyorum az olmuş gideli

Yeri sıcak

Bahanlere öyle sarınmışki sımsıcak

Öteye yürümüş benden sarkmış dam

Odam iki kapılı benim birisi maveraya

Yine gitmelere bu şekilde olmadı ben

Yakıştıramadım giyme bir daha

Anısı sıcak

Bekçiyim hayal ediyorum-korurum- gözleri

Koruyan ve buğusu kaplarsa çok görünmez

Üstünü dağ kaplamış koca bir

Mevkisi üstten altınla kaplanmış değildir

Elbet.Döner dolaşırda biz aşka geliriz

Hiç gittikmi diye sorarsan biz çöle

Ve akmayan kuma ve yağmayan suya

Uğradık.Keskin nane kokumuzu almışlar

Oradan.Ne tenha ne barışcıl yalnızlık

Umut ekmedelerdide hasata çiftçi ölmüş

Kırlangıçları düşünürken uçar buldum

Benim küçük sepetimde nar var

Ağır tohumluktan taze,bitmemiş hala

Arıyormuş beni arada bulur

İçine gizledim coşkuyu ve umudu

Patlasa ne çare dağılsın heryere

Verir belki parçalarını ve tamamını

Almaya gelmiş birisi yüzünü önüne eğdi

Şimdi soğudu-az önce gelsen!-

Nazik bir fiyaskodan bahis mermiler yağarda

Hep mi bizimkilerin üstüne

Bugün yine ömürle ölümü yarıştırdılar

Kazanan ezelden belli muhakkak

Ezdiler iyice ezmeyince iyi karışmazmış

Yoksul çözümlere gebe dağlar ve analar

Dostum şimdi tam buradan gittiğinde

Ezberimde olan şekliyle ve gülüşü

Yine yüksekten bombaladılar

Şehrin gülüşlerine yeni atamışlardı oysa

Mahrem sudan içme ve kayadan düşme

Bir anda oldu.Sürüklenmede avluyu toz

Kapı kırıldı şimdi halk dakikce gitmeye

Gölü vurdular çevresi

Ağaçtan yoktu eser

Birkaç ot dikensi

Gölü vurdular çevresi

Özgür bulutlar ve sancıda.......................

Hüzünlerle yardılar kalbimi

Öyle yazdılar işte beni

Sana dair sözler içimde bitti

Sadece bir tutam boğulur

Boğazımdan nefes,aklıma sen

Gelince.Sis değilmiş yoldaki

Dumanmış meğer seni

Görememenin acısını düğümlediler

Ta içime ta içime şimdi,şuan

Sensiz ölüme döndüm,bir bilsen..

Biliyorum gelemezsin yollarıma değiştiremezsin

Denedin biliyorum ritmime yetişemedin bende

Kurmam gerekirdi köprüler yıkmak işim

Sence anlayamadım bence konuştum sen

Anlamaya çabaladın nafile hevesler kırgın

Bazen dahada hissediyorum üstüme birşeylerin

Sessizce ve ağır ağır çöktüğünü ağırlığını

Duyduğum ama göremediğim hep çöküyorlar

Yarım bırakmayı sevmem bırakılmayıda öylesine

Çok doldurdum içimi şimdi akmıyor yaş taş

Gittiğim yeri bilmiyorum tedirginde değilim

İlginçtir telaş kalmadı artık bende heyecan

Bitince mi kalmadı sakinlik sardı sonu hep

Donuk ve durgun bakamayışlar bakış olsa

Birazcık sıcaklık olurdu hadi şimdi çevreden

Ta merkeze kadar ve merkezden çevreye sarhoşça

Hücrelerimiz harekete geçsin yaşadığımızı anlayalım

Kan akıyor damarlarımda ve kalbim attığına göre

Hayattayım sayılır.Hayatı hep geçiştirmelere

Olsunlara,neyselere bıraktık.Köşesinden bir parça

Kopardığımız kuru kuru yediğimiz bir ekmek parçası

Gibi.Devam edelim betondaki siyah noktları saymaya

Yıllardır saymadıkmı habire birşeyleri bu kezde bunu

Sayalım ve geçelim .Ben sıramı savdım sıra sende

Götür bizi ülkelerin en güzeline götür ki takatımız

Bitmiştir..................................................................

Neden bize yazdın yalnızlığı isyanım olursun

Geceleri gündüzleri yangınlarım ağıtlarım

Bu bitmeyen öyle böyle gitmeyen yalnızlığı

Herkesle yaşanan acılara bulaşan bulaştıkça

Bulanıklaşan.Yanıma gelsin istedim gözleri

Bulsun ruhumu görmeye yetmezmi bir bakış

İsyanım oldun kahırla yarışan mateme karışan

Hep o kadar yalnızmısın benim kadar kağıttan

Yanan tutuşturulmuşsa dahada yanan içlerine

Barut koymuşlar kalplere zincir akıllar avare

Yangınımı diyorum katiyen söndürmedi soğuk

Ama hakkını yemeyeyim iyi bir hasta etti

Yatak döşek serilmişsek ne fayda acıma

Bakışlara yürümeye gelmeye çok karardı

Bu gece çoktan biraz fazla.Hiçten biraz

Fazlayım bu gece.Yanılsamalar bırakmaz

Ardımı önümü göremem yol yok zaten

Varsın penceremdeki yazdan kalma güvercin

Anlasın beni bir tek sesine alıştığım

Ben seslere alışırım sonra duyamadımmı

Adam akıllı ağlarım ben zaten hep adam akıllı

Ağlarım demiştim ya sabah olmazsa

Huyudur gecenin sabaha döner daima

Size anlatmışmıydım gecenin sabaha olan

O imkansız aşkını.Hep yetişmeye çabalayan

İşte burda aşk var mana var .Yar geldimi

Ben giderim.Gönlünü vermişsin gitmiş

Yarin memleketine öyleyse niye sızlanırsın

Gönül sızım diye dert yanarsın.Hayır sen

Gönlünü vermiş olsaydın gitmiş olsaydı

Yarinle böyle sızlanmazdın.Ve gece

Hiçbir zaman yetişemedi sabaha

Sabahın gelişi yok etti geceyi

Aşk buydu bilemedik yok

Olamadık biz.Yetişmeye

Çabalama bırak O gelsin

Sen Onda git.Onu görenler senden

Eser görecek.Onu görenler Seni görecek..

Bütün mavileri boğmak istiyorum çekilin önümden

Mavileri istiyorum boğmak siyahlarla karışan

Bir harabede buldum onu ilkin ürkek ve mağrur

Bakışları taştan duruşu inadına içten.Kimseler

Sormuş onu çok sefer .Ben buldum işte övünürüm

Kendimle birlikte buldum harabede buldum

Yağmur yağmıyordu hava iki kere soğuktu

İlla mavileri boğmaktı niyetim azmetmiştim

Kastım öldürmekti birer birer.Can çekişirken

Yakmaktı bir sigara.Kesinlikle konu olmuştu

Artık hayatımın yaşanmışlıklarına.Öyle buldum

Onu harabede buldum.Harap olmadan buldum

Basit olan sevmektir dedi bana.İşi zora koşma

Oysa ben son sevdiğimde az kalsın ölüyordum

Bumu basit dedim.Yinede zorlaştırma bak şimdi

Yaşıyorsun halen ve bendesin ben sendeyim

Nasıl böyle çabucak oluyordu.Onu aldım

Götürdüm kendimde gittim.Gitmeye çevrilmiş

Namlular etrafımızı sarsada biz birlikte gittik

Masal prensi ve prensesi olmadığımız malumdur

Şimdi bir kahve iyi gider iyi gider bir kahve

Şimdi.Yalın sevdik yalnızlığımızı serdik

Üstümüze geceleri ve birden baktıkki

Bizi örten o saran şey daha öteydi yalınlık

Ve yalnızlıktan.Açık etmedik gelene geçene

Aşikar olmadık yani.Biz bir sevdikki dost

Başına gelsin dilerim................................

Nasıl doğuyor diye sordun böyle

Kolayca oldu.Buldum ruhuma uyanı

Uyandırdım içimde çağlayanı

Teker teker dokundu ruhumun tellerine

Notalar dokundu.Sesle can buluyorlardı

Ama arkasında mana vardı.Hep sevmişimdir

İçime dokunmazsa ruhuma geçmezse

Duymamazlıktan gelirim söyleyeni

Söyleyen önemlidir fakat söylediğini

Kim yazmış.Kim böylesine..

Ortalıkta bırakmayı severim bazen-kalp-

Bulsun biri değerini bilir belki diye

Öyle çokta ortalıkta değil ama

Değerli bir bahçede mesela kırmızı

Elmalara sahip bir ağacın olduğu

Bahçenin sahibi çok çok güzel

Altından su akar içimi hoştur

Anladım -ki bazen- anlarım ben

İçinde İSMİ geçmiyorsa yok

Hükmündedir.Herşeyi güzelleştiren

Birdir.Çokça güzel isme sahip BİR

Desene kavranamayanı görmek nasıl

Zihnimi karıştırma bu işe aklım sustu

Öyleyse çok ötede olmalı.Ama ne yakın!

Altını ısrarla çizdim.Meçhul bilinene dair

Bana ne söz düşer haşa!sustum.Sus dedi!

Ey günahkar adam sus!İnci değil mercan değil

Bu aradığın öyle herkese bulunur değil!

Ama dedim herkesin herkeste gördüğü

O masum güzel yüz O'ndan esiyor.O'ndan eser

Ağlıyor içim duyuyorum.Arıyorum biliyorum

Kendime bile itiraf edemediğimi.Geceleri bitiren

Onca zamandır yazdıran.Kalbimi kanatan bu şeyi

Bak yine nereye geldik uzun yürümüşüz

Bir anda çok uzun yürümüşüz.Nereye vardık

Varmaya çıkılır bütün yollara doğru

Bizde varmaya çıkmışız vazgeçmedik tabii

Peki dönelim aşka gelelim.Aşktan gelmedik mi

Yine dönelim.Yeşil aynı mavi aynı aslında

Farklı görünüyorlar sadece.Önemi haizdir belirtmeliyim

Bir bir var.Birde birin izleri.Çok derin açtık bu sefer

Susma vakti.Alnı kırışmış.Saçları beyaz dökük

Hele girsin bir ahşap evine yorgun döndü

Anlamaya çalışmaya devam etsin,edelim..

Günü geceyi silelim vazgeçelim.Tedbir koyun

Ellerime zira usanmaz bende sözler.Onca yordum

Sonuca varmaya şimdi uzandım.Kordan ve ateşten

Bahsetsem ardı malum çıkar duman muhakkak

Yalvarırım anlayınız.Anlayalım ben hiç yalvarmazdım

Bulutlar kapatsın sis inmiş heryere

Boşyere uzatmayız biz bir uzandıkmı

İlerisi güzellik ilerisi letafet....

Bir fırçayla boyayabilseydim amansız hüznü

Akan kandır boya değil.Boyayabilseydim o

Renk sarı olurdu.Sarı masumdur.İç açar

Ölümü boyayabilseydim o renk siyah olmazdı

İnan bende çok gördüm ama hep uzaktan

Kanattılar tam göğsünden koşuyordum

Yinede duyuyordum dizine yatırdı adam

Çare yok oldu bir kere

Hayır.O kadar basit değil.-Olmaz-

Vurduğun yerde gül bitmedi senin

Bak nasılda kanıyor canım güzel

Kıyamazdı oysa dokunmalara öpmelere

Şimdi duyunca yürüyerek gelemeyecek

Koşmaya mecali desen kalmamış

Ama yinede gelir.Kesin.Ağrır çok

Ağrır şakağındaki damardan.Patlar beyni

Acıdan.Söylememişti söylenesi şeyleri daha

Geç vakte bıraktı.Gecikmeleri çağırdı umarsızca

Biz istemezdik.O çağırırdı.Bak şimdi ne oldu

İyice bak gördün mü yapılanları ve yaptıklarını

Umarsızdın dinlemezdin kimseyi bazen dinlenesileri

Çare yok çağırdı bir kere

Sesimi değil duyduklarımı değiştirdiler

Benim bunda katkım yadsınamaz

Değişince duyulanlar çıkanlar farklılaştı

Böylece farkını hissettim sesimi değil

Seslerini değil duyulanları değil

Duyduklarımı değiştirdiler sevmedim bunu

Tutucuyum ben öyle çabuk kopamam hemen

Koyun en sevdiğim plağı

Çalın o eski şarkıları

Aşığı ve aşık olunanı değil-yaşıyorlar-

Aşkın bizatihi kendisini vurdular.-haber yok-

Siz anladım,ki baharsınızdır

Bahar söndürür.Kıvılcımları yok etti.

Siz anladım,ki güneşsinizdir.

Güneş eritir.Kıvılcımları var etti.

Böylece siz,bizi önce var ettiniz

Sonra yok.Boşluğun bileklerimi

Sardığı yerde bulut bulut aktı

Hava hava soludum.Bir baksaydın

Yokluğun bileklerimi bağladığı yerde

Görecektin.Görmek birşeyin içine

Girmek.Özneyken nesneye bürünmek

Hep özneydim.Karşıda gördüm seni

Nesne oldum.Biriken avuçlarıma sen

Benken, neden ayrı neden soğuk buralarda

Kalmaya meyilin mi yok.Gitme esir etme

Yalnızlığı gurbete beni.Bakış eksik

Dilde haram adın,kalpte caiz misin?

Her yokluğun ardında ölüm yok bildim

Hem ölünce yok olmazki can.Ölümün yapamadığını

Yaparmış bazen bir insan.Yok olurmuş mesela

Varken hemde çok fazla varken

Gitmek yok olmaktır.Dedi.

Bense dedim giden yok olmaz Kalanda

Dedi bazen gidene daha zordur

Dedim kalanınki kolay mı

Sadece bedenden ibaret sayarsan tabii

Yok olur gidende-kalanda.-Zaten yoktur.-

Mevzu bahis damlalardan açtık

Benzettik birşeylere lakin sağırdık

O şeyleri göremedik sonraları.-akan damlalar kan değil-yaş değil-

Bir açıklama getirmeliydik istenen buydu

Zaten bize hep açıklatırlardı çok,hatırlatırlardı

Çizdiklerimizden anlamazlardı bizim çizdiklerimiz..

Oysa ne de güzel resmederdik birşeyleri anlamayı

Kanda boğulmayı çizmiştim ben bir keresinde

Sildiler,üstünü karaladılar.Ben hep çizerdim.

Boyuna yollarlardı ben geri gönderirdim.Olmamış derdim

Olmamış daha zamana ihtiyacımız var.Gerçek şu ki

Çok çizdim ama duvarlara değil.Ağrılara çizdim,sancılara

Matemi çizdim.Merak edilen nereye çizdim.

Görünce yokluğu,dayayınca yokluğa sırtımı

Anladım.Bir yerden geçiyormuşum meğer

Damarlarımdan geçiyormuş.Göğsüme dokununca

Hissettim iyice,sıcaktı,yakar sıcak

Kendimden geçiyordum,kendim bana

Çizdğim yer içimdi.İçime çiziyordum

Zamanla ortaya çıkıyor ve dökülüyor.

Zaten hep dökülür,dökerler.Ama bu defa

Ben birazda SÖKÜLDÜM..

Çok yordum bu sefer işe yaradı

Ne işe mi yorğunluğu anlatmaya

Hemde hal diliyle

Konuşmama gerek yoktu

Gerek olan şey bir çift bakabilen

Göz.Anlatır bedenim konuşur kendince

İşte böyle herşeyi konuşmaya yok gerek

Bir bakabilse-k-...

Az önce saate baktım meğer birkaç yüzyıl uyumuşum

Uyandığımda yazarken buldum beni uzaktan izledim

Garip garip bakmayın yüzüme öyle, dedim ya birkaç yüzyıl

Biraz fazla olmuş ama insan işte uyku bir bastımı önünü almak

Ne çare yine çalıyordu amansızca aynı şarkılar

Hakkını yemeyim çok iyi bestelenmiş.Yazan yazmış bize dinlemesi

Garip oluyordu insanın kendinden çıkıp kendini izlemesi

Ha bide dinledim kendimi sanırım kaç zamandır yapmadığımı

Yaptım ve heba ettiğim birşeyin farkına vardım

Önce anlayamadım çareyi yine kendime sormakta buldum

Cevap gecikmedi;biraz kızgın bir sesle dedi

Beni mahvettin!

Oysa bu kez niyetli değildim tartmıştım olacakları

Akıl terazisinde çok defa.Olmadı yine kan-dırdı

Görmezsem geçer dedim basit olmalıydı

Yenilmemeliydim çünkü kayıplar çoğaldı

Nerden çıktı geldiği yön meçhul

Havada ve suda görüyordum.Yürüyordu.-uçar-

Aslında görünmez bağıntılarla ekleniyordu

Bizde bitenler,izde kalıyordu

Gülüyordu umarsızdı bence manasızdı

O an dedim var mı uçuşan bir tüyden fazla değeri

Yoktu.Kabul.Sıra bana geldiğinde elime baktım

Elim güçlüydü taşı sıksam..O kadar yani..

Öyleyse şimdi binebilirim bir tramvaya-şehrimde yok-

Böyleydi işte bizimkiside.Olmayanı aramak belki

Olanı görmememk.Açık konuştum,lafı uzatmadım

Sansınlar vazgeçtim suçu bana yüklesinler

Varsın ya-pa-ma-dı desinler

Ne gerek bana ne gerek susuz çölde su-aramak-

Açık olsun bu sefer anlaşılır.Tabi yinede çözemeyenler olacaktır-olsun elbet-

Bir şeye benzetemezse yüzüne baksın önce aynada!

Burada sarpa çıkar yol denen meçhul

Dehşeti akla getiren bir çığlık.

Nasıl öyle içten söyler.Anlıyorum dilini bilmediğim,

Uzak-yakın- topraklardan yankılanıyor.

Keşfettim yeni.Yeni dediysem eski.

Önceden yapılmış ben şimdi gördüm.

Yaşanmaları anlatayım sen yine dinle bir

Önce soluklan.Sonra dersin göğsümü parçaladı

Aldı çok götürdü.Uzaklara götürdü.

Yaşanmalardan söz açtık oysa yaşanmamalarda olası

Ben mesela bir kere aşırı yaşanmama arasında kalmıştım

Nefesim kesiliyordu soruyordum,sordukça dahada kestiler

Nefesimi diyorum aldılar bir salona hapsettiler-geniş-

Noktalar arttıkça daire kayboluyordu.Bu kez dedim boğdurmam

İzin vermemeliydim.Noktalar çoğalıyordu.

Boyadılar,sarıya boyadılar noktaları.Ne daire kaldı sonra

Ne odak noktası.Karış karış ölçmüşlerdi boşluk bırakmadılar.

Özgeçmemişimi masaya koydum.Elim kötüydü.

Düzeltmeye mecal,al sana kupa kızı,sinek valesi

Olmasına olurdu fakat küçük kare kutucukların renkleri

Gözlerimi aldı...........................................................................////

Yorgunluktan bahsetmiyorum,renkli düşlerden

Ayağı kayıp düşenlerden,boşluğa yuvarlananlardan

Anlamı anlayanlardan,sisin içinde hava soluyanlardan

Hayatı ucundan kırpanlardan,düşünceleri renksiz olanlardan

Bahsetmiyorum.Bütünlüğü yakalayamayanlardan.

Mevzu derin,mevzu basit,suyu tutacağız,suda tutunacaklar.

Kapanan şeyler açılmaya yüz tuttuğunda.Açacağız sonuna kadar.

Ulaşmaya adanan hayatları,boynu bükülen o garip çobanı

Göreceğiz ve diyeceğiz ki sen çok otlar gördün,dağlar yol oldu

Önünden geçtin ırmağa daldın.Aç ey anlaşan adam!

Bağrımıza savur duyduklarını.Konuşulanları sen duydun.

Sen anlaştın bizim bilmediklerimizle,görüştün.Sessizdi her taraf.

Biz sadece yürüyorduk .Rüzgar sadece esiyordu.Bu duyduğumuz

Kimin sesiydi.Misafir olduğumuz köyde yoktu ses.

Böylece uzaklaştık giderek boğuklaşan yollardan.İzdüşümüydü

İçimizde ilerleyen seslerin,duyduklarımız.Artık sır yok

Herşey ortada silinmeye yüz tutsada anlatır birçok şeyi

Makul olanı yaptık.Gittik.Nerden mi gittik

İçimizden gittik.İçimiz bizden gitti.

Beyaz bir şair sabahına uyandım

Dert yaktım,sevinç soğuttum

Tohum ektim,hardal biçtim

Bir ağaç vardı yaprakları

Büyük dökülen

Büyük dökülüyordu yaprakları

Sert silkelenmiştik hepimiz

Duvarlara çarptık çok defa

Bir zamanalar yaslanırdık ne güzel

Hem ses etmezdi bahçe sahibi

Acı içerdik,tazelerdik baharı

Sonra rüzgarla indiler yakınımıza

Göğüslerimiz yanıyordu rüzgar dahada coşturdu

Hava dolu göğüslerimize rüzgar doldu bu sefer

Dik yamaçlar göğsümüze eş oldu

Tahta çıktı belirgin şekilde

İnmeyecek hüzün,sönmeyecek yıldızlar

Ya güneş doğarsa?

Et pazarı,canlı insan kemiği

Yok istediğim değil bu

Kaburgasına kadar açılmış

Taşmış siyahlığı bileklerine kadar

Pazarda katliam var dostlar

Yetişin.Alıyor ve götürüyorlar

Tek tek sıraya diziyorlar

Kimisi mutlu gülüyor

Kimi mutsuz.Yinede

Götürülüyorlar çünkü

Yolları önceden çizilmiş besbelli

Tavşanlar görünüyor az ötede

Beyaz iri gövdeleri tertemiz

Yinede gidiyorlar mahkumlar

Akan suya kapılmak kararındalar

Onlar mı seçtiler yakılmayı yoksa

Yakılmalar mı onları istedi-bilinmez-

Sen şimdi diyeceksinki bana getir

Beyaz bir şey getir taze olsun

Ben diyeceğimki beyazlıkta kayboldum

Bahsetmişmiydim size sinir uçlarıma kadar duyduğumu

Hani şu meçhul beyazlıkta uçuşan

Etkilerdi beni iki dudak, arası

Anadoludan Tibete kadar uzun,uzak

Ama çekti aldı öyle yakına

Tavşanlar ölmüşler o beyaz tüylü olanlar

Temiz tüyleri kana bulanmış

-Bunu yapan ortada yok-

Erimişler kanda-tavşanlar- ve manasız

Bir şekilde geçenler ovadan

Görmüş zavallı tavşanları sonsuz uyurken

Kovun o hainleri,alçakları çok yaptılar

Çok,çok yapmışlardı öteden beri

Fazlalar çoğaldığında boğulmalar başladı

Çok yapanlarındı suç, boğdular herkesi

Kurtulmak isteyenler oldu hani o götürülenlerden

Mutlu ve mutsuz olanlardan,gülenlerden

Yinede yetmedi tavşanların kanı almaya

Karşılığı olmayan şeyleri kurtarmaya

Birisi çıktı geldi çok uzaktan,sordu götürülenlere-gidenler değil-

Sordu bir yolunu bulup,neydi sebep,neden sürüklenmedelerdi

İçlerinden birisi-mutsuz olanı-cevap verdi

Dedi tavşanlar öldü,çokça yapanlar öldürdü-ama bunu bilen azdır-

Bize dedi sürgün düştü,payımıza düştü

Uzaktan gelen:Savaşın!

Mutsuz götürülen:Mecalimiz yok hem kanda çok boğulduk..

Adam şaşırdı dedi bu nasıl olur,bu nasıl yer böyle

Hiç yok mu buğdayınız,kalmadı mı toprakta bir parça can

Yenilerdende mi umut yok nefes olacak sizi

Alacak çokça ağrıtanların ve götürenlerin elinden

Açmalıydı yeniden ıhlamur yaprakları ve yürümeliydi

Tavşanlar o beyaz olanlar,tüyleri temiz...

Senin ötekinde göremediğini

O'da sende göremiyor

Anlayacaksın !

Senin ötekinde duyamadığını

O'da sende duyamıyor

Alışacaksın!

Çok mu duygusuz geliyor

Sana çok mu hissiz?

Hayır.Değil.

Hislerini sana açmıyor,

Öğreneceksin!

Boş boş sayfalara

Bakıp durma

Sana dair yok

Kelimeler avuçlarında ki

Olsada kelimeler

Dedimya sana dair yok!

Belki vardır bu dertten

Çağlardır müzdarip olan

Bir sen değilsin,

Biliyorsun!

Neden diye soracaksın

Bulmayacak bulutları seni

Akmayacak yağmuru sana

Ağlayacaksın!

Şimdi hissiz kalbin

Ruhunun kıyılarında

Dalgalar vurmuyor artık

Şimdi birde buna

Yok-olacaksın!

Kaygılan

Vaktidir

Kaçırılan gemide

Duyguların batıyor batsın

Zaten günde üçyüz kere

Şu lanet olası...

Varsın batsın!

Boğulacaksın!

Bilmem kaç sene

Gözgöze gel-e-memişsin

-Aşk cesareti kovalar -

İki kelam etmeye

O biçim..

Kanayacaksın!