Beyaz bir şair sabahına uyandım

Dert yaktım,sevinç soğuttum

Tohum ektim,hardal biçtim

Bir ağaç vardı yaprakları

Büyük dökülen

Büyük dökülüyordu yaprakları

Sert silkelenmiştik hepimiz

Duvarlara çarptık çok defa

Bir zamanalar yaslanırdık ne güzel

Hem ses etmezdi bahçe sahibi

Acı içerdik,tazelerdik baharı

Sonra rüzgarla indiler yakınımıza

Göğüslerimiz yanıyordu rüzgar dahada coşturdu

Hava dolu göğüslerimize rüzgar doldu bu sefer

Dik yamaçlar göğsümüze eş oldu

Tahta çıktı belirgin şekilde

İnmeyecek hüzün,sönmeyecek yıldızlar

Ya güneş doğarsa?