Her yokluğun ardında ölüm yok bildim

Hem ölünce yok olmazki can.Ölümün yapamadığını

Yaparmış bazen bir insan.Yok olurmuş mesela

Varken hemde çok fazla varken

Gitmek yok olmaktır.Dedi.

Bense dedim giden yok olmaz Kalanda

Dedi bazen gidene daha zordur

Dedim kalanınki kolay mı

Sadece bedenden ibaret sayarsan tabii

Yok olur gidende-kalanda.-Zaten yoktur.-

Mevzu bahis damlalardan açtık

Benzettik birşeylere lakin sağırdık

O şeyleri göremedik sonraları.-akan damlalar kan değil-yaş değil-

Bir açıklama getirmeliydik istenen buydu

Zaten bize hep açıklatırlardı çok,hatırlatırlardı

Çizdiklerimizden anlamazlardı bizim çizdiklerimiz..

Oysa ne de güzel resmederdik birşeyleri anlamayı

Kanda boğulmayı çizmiştim ben bir keresinde

Sildiler,üstünü karaladılar.Ben hep çizerdim.

Boyuna yollarlardı ben geri gönderirdim.Olmamış derdim

Olmamış daha zamana ihtiyacımız var.Gerçek şu ki

Çok çizdim ama duvarlara değil.Ağrılara çizdim,sancılara

Matemi çizdim.Merak edilen nereye çizdim.

Görünce yokluğu,dayayınca yokluğa sırtımı

Anladım.Bir yerden geçiyormuşum meğer

Damarlarımdan geçiyormuş.Göğsüme dokununca

Hissettim iyice,sıcaktı,yakar sıcak

Kendimden geçiyordum,kendim bana

Çizdğim yer içimdi.İçime çiziyordum

Zamanla ortaya çıkıyor ve dökülüyor.

Zaten hep dökülür,dökerler.Ama bu defa

Ben birazda SÖKÜLDÜM..