Kaybolup gidiyorum farkediliyor
Hep birlikteyken birden
Hiç oluyorum görülmüyor
İçimde yitirdiklerim
Dışımda olanlar
Bitişlerim sürgünlere gebe
Salıyor beni yalnızlıklara
Ben istiyorum ve ben yapıyorum
Kimsede değil,kimseden değil
Nedendir uzun zamandır
İçim ağlıyor farkediyorum
Şöyle bir dinginlik
Bir,eskilerin özlemi
Kokuyor duyuyorum
Birini özlüyorum
Sonsuz kokusuyla
Yanarcasına anıyorum
Sonsuz sesiyle bana
Tebessüm edercesine,beni
Ağlatıyor yine içimden
Sen sarmışsan etrafı
Söyle ben sendeyken ve sen
Böylesine bende
Nasıl olur ayrılmalar
Onu yazmayın,baş köşeye
Koymayın.Ayrılığı.
Sendendir hep hüzne doğuşum
-Beni hüzne doğurmuş anam-
Öyleyse sevince öldür beni
Sevince ,öldür beni
Anlaşıldı
Tek sen sensin örten
Üstüme baharını,kışını,yazını
Sensin döken ve dökülen
Bu hisleri ben bir sana yazdım ha
Bir sana yazdım ilkin
Koşan atları,rüzgarı savuranları
Elinde bir silahın olmalı şimdi
Yaralama ! Öldür !
Nefes verme!
Kes nefesimi!
Hiç dert etme kendine
Yarın yine basar karanlıklar
Aydınlığı...-senden kara aydınlık
görmedi-
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder