Sen bembeyaz bir yağmur altında

Çırılçıplak bembeyazsın,yürüyorsun

Sen içime siyahlar katarkende beyazsın

Şimdi sen ipeksi teninle ipekten elbiseler içinde

Ruhumu ezerek yürüyorsun,mağrur

Senin bir alnı okşayışına heleki benim

Hiç şahit olmadım hep sana hep senden

Bulunamayan ve bilinemeyen senden

Bahsettim durdum renksiz ve kokusuz

Zihnimde şekillere yer yok

İzleri sırayla azami dikkatle siliyorum

Sen yürüyorsun ben izliyorum

Anı kaydetmiyorum defterime not düşmedim

Kalanlara gidenlere mevcut yalnızlığımın

O asil mimarlarına senide anlatmışlığım vardı

Hani bir masada oturuşun var senin

Ve masadan kalkışın

Hep biryerlere önemli birşeyler yapmaya

Gider gibisin ya dön!

Arada bir dön ve bak

Gittiğin yerlerde değil hep önemli şeyler

Geçen gün masada nazlı bakışından bir parça unuttun

Ses etmedim değerliydi bana

Niye acıları bırakıyorsun bana

Niye sadece bakış ki benden uzak

Bu bir kırık aşk hikayesi hiç değil

Seni aramaya ve duymaya kalbinin atışını

Yaslamaya kalbimi kalbine

Ah!Ne çok isterdim

Basitleştim

Beni ne basitleştirdi?

An'a sarılırdım önceden

Yoksa gördüğüm boşluklar

Dolmayan ve eksiklikler herşeyde

Tamam olmamış hep bir tarafından bırakılmış

Şeyler mi beni yok ediyor?

Siliniyorum.Hissediyorum ve yazıkki

Yeniliyorum

Can olmadı

Nefesin,sesin..