Bir fırçayla boyayabilseydim amansız hüznü

Akan kandır boya değil.Boyayabilseydim o

Renk sarı olurdu.Sarı masumdur.İç açar

Ölümü boyayabilseydim o renk siyah olmazdı

İnan bende çok gördüm ama hep uzaktan

Kanattılar tam göğsünden koşuyordum

Yinede duyuyordum dizine yatırdı adam

Çare yok oldu bir kere

Hayır.O kadar basit değil.-Olmaz-

Vurduğun yerde gül bitmedi senin

Bak nasılda kanıyor canım güzel

Kıyamazdı oysa dokunmalara öpmelere

Şimdi duyunca yürüyerek gelemeyecek

Koşmaya mecali desen kalmamış

Ama yinede gelir.Kesin.Ağrır çok

Ağrır şakağındaki damardan.Patlar beyni

Acıdan.Söylememişti söylenesi şeyleri daha

Geç vakte bıraktı.Gecikmeleri çağırdı umarsızca

Biz istemezdik.O çağırırdı.Bak şimdi ne oldu

İyice bak gördün mü yapılanları ve yaptıklarını

Umarsızdın dinlemezdin kimseyi bazen dinlenesileri

Çare yok çağırdı bir kere

Sesimi değil duyduklarımı değiştirdiler

Benim bunda katkım yadsınamaz

Değişince duyulanlar çıkanlar farklılaştı

Böylece farkını hissettim sesimi değil

Seslerini değil duyulanları değil

Duyduklarımı değiştirdiler sevmedim bunu

Tutucuyum ben öyle çabuk kopamam hemen

Koyun en sevdiğim plağı

Çalın o eski şarkıları

Aşığı ve aşık olunanı değil-yaşıyorlar-

Aşkın bizatihi kendisini vurdular.-haber yok-