Birazcıkta düz yazı..

Uzun uzun dolaştıktan sonra sayfalar arasında vurucu birşeyler bulamamanın yorgunluğuyla aldım kalemi kağıdı elime vurucu bir yazı yazayım dedim.Kalpten vurmayan hiçbirşey beni etkilemiyor artık.Öyle keskin,öyle sert indirmeliki darbeyi kalbim yerinden çıksın.Bu şuna benziyor sanırım giderek hissizleşen bir organa ne kadar sert vurulsada acıyı hissetmez ya öyle işte.

Durun!Kalbim henüz ölmedi!Dedim ya sert bir vuruş onu canladırabiliyor bazen.Vurucu bir yazı olsun,hemen belaltı anlamayın.Kalpten,duygulardan falan bahsediyoruz.Öyle ya şu zamanda sevgi çok değerli,eskisinden daha fazla para ediyor!

İki ucu keskin bir mızrak var,hepimizi delik deşik eden.Mızrakların ruhu olmuyormuş bende dün öğrendim.Ruhu olsa acırdı.Hem ne bilir düşünmesini?

Şimdi tamda şuan buldum.Çoğu zaman olduğu gibi.Ürküten melodilere bıraktım kalbimi.Acıya mübtelayım,biliyorum.Acıyı oluşturuyorum,biliyorum.-şu baş belası baş ağrım dahil değil-

Bahsetmem gerekiyor ki çoğumuz acılarımızı kendimiz oluşturuyoruz.Çevresel faktörlerden etkilenebiliriz.hayat şartları buna dahildir fakat en çok içte,derinde,daha içerde acıları vareden biziz.Biziz,bizi üzen.Çözümünü bana sormayın,bilsem yazmaz,uygulardım.

Bana melankolik falan demeyin,gücenirim ha!Eskisi kadar alıngan değilim gerçi,büyüdükçe bedenim,ruhumda,zihnimde gelişti.Kalbim yetişti,hızla büyüdü.

Eh be kardeşim hep mi acı var? Mutluluktan bahset ya da acının zıttı tatlıdan.Olmadı demi manaları karıştırdık.Gelin biraz daha düşünelim o zaman.

Ha buldum!Acının zıttı haz mı olabilir acaba?Yani acı çekmiyorsak,haz alıyor,sevinç duyuyoruz.Bu da mutluluğa mı götürüyor acaba?

Geldik davanın büyüğüne.Amanda hanimiş benim küçük,tatlı mutluluğum?Benim hüzün örtüsü giymiş,siyahta pek yakışmış mutluluğum.

Amacım yön vermek değil,kavramlarla aram kötüdür.Ne yapmaya çalışıyorum acaba?

Gerçek yazıyorum.Gerçeği.Ama çoğunlukla kendi gerçeklerim.Belki sizde birşeyler bulabilirsiniz.

Aman dikkat!Herzaman değil.Sürekli depresif olur mu insan yahu?

Olmaz.

 İyisi uyumak,iyisimi uyumak al bana biraz.Yalnız uyumak isim fiilini,gerçekten fiil haline getirebilmem için,biraz gözlerin,biraz ellerin,bi öpüş,bi gülüş,biraz sen lazım bana!